Upadłość konsumencka Wrocław po zamknięciu jednoosobowej działalności – jak opisać dawne długi firmowe?

A co dokładnie oznacza „obecnie ta” - czy ta osoba pracuje już na etacie albo ma stały dochód? To może mieć znaczenie przy opisie sytuacji po zamknięciu działalności i dawnych zobowiązań.

Tych dawnych długów firmowych nie ukrywałbym ani nie opisywał jako „prywatnych”, tylko normalnie jako zobowiązania powstałe przy jednoosobowej działalności, z datami, wierzycielami i kwotami. Istotne może być też, czy po zamknięciu firmy nie było prób wybiórczego spłacania tylko niektórych wierzycieli?

Tu bym tylko ostrożnie sprostował, że samo zamknięcie jednoosobowej działalności nie sprawia, że dawne długi firmowe „znikają” albo stają się czymś osobnym od osoby. Przy JDG te zobowiązania zwykle dalej są długami tej samej osoby, tylko powstały w czasie prowadzenia firmy. We wniosku raczej nie ukrywałbym, że chodzi o ZUS, urząd skarbowy i hurtownie po działalności remontowej, bo sąd i tak patrzy na pełny obraz zadłużenia. Istotne może być też to, kiedy dokładnie powstały zaległości i z jakiego powodu firma została zamknięta. Inaczej wygląda sytuacja, gdy długi narastały mimo prób ratowania działalności, a inaczej, gdy ktoś już wiedział, że nie będzie płacił i dalej brał towar albo usługi. Kwota 85 tys. zł przy takich wierzycielach nie brzmi nietypowo, ale opis przyczyn niewypłacalności ma tu znaczenie. Wrocław jako miejsce złożenia wniosku nie zmienia raczej samej zasady, bardziej liczy się miejsce zwykłego pobytu dłużnika. Czy ta osoba po zamknięciu firmy miała jeszcze jakieś spłaty albo ugody z ZUS, US lub hurtowniami?

U mnie w rodzinie była podobna sytuacja po zamknięciu małej działalności i we wniosku te stare zobowiązania były opisane normalnie jako długi powstałe przy prowadzeniu jednoosobowej firmy. Nie rozdzielano tego sztucznie na „firmowe” i „prywatne”, bo przy JDG i tak odpowiada się swoim majątkiem. Było wpisane, kiedy działalność działała, kiedy została zamknięta, z czego powstały zaległości i dlaczego nie udało się ich spłacić. Przy ZUS i urzędzie skarbowym podano konkretne kwoty, okresy zaległości i sygnatury albo numery decyzji, jeśli były. Przy hurtowniach poszły faktury, wezwania do zapłaty i informacja, że to materiały brane do zleceń remontowych. Sąd bardziej patrzył na całą historię niewypłacalności niż na samo to, że długi były z dawnej firmy. Dobrze też było opisać, co działo się po zamknięciu działalności, czyli dochody, koszty życia i brak realnej możliwości spłaty. Czy ta osoba ma już jakieś egzekucje komornicze albo tylko wezwania do zapłaty?

Trzeba by chyba doprecyzować, czy te zobowiązania powstały jeszcze w czasie prowadzenia działalności, czy część już po jej zamknięciu. Przy jednoosobowej działalności długi firmowe i tak są długami tej samej osoby, więc we wniosku nie oddzielałbym ich sztucznie od reszty, tylko opisał skąd się wzięły. ZUS, urząd skarbowy i hurtownie dobrze pokazać z datami, kwotami i krótkim wyjaśnieniem, że chodziło o dawny zakład remontowy. Istotne może być też to, czy były jakieś egzekucje, układy ratalne albo decyzje z urzędu. Sąd pewnie będzie patrzył nie tylko na sam fakt zamknięcia firmy, ale też na to, kiedy zaczęły się problemy z płatnościami i czy działalność nie była dalej zadłużana mimo braku realnych szans na spłatę. Przydałoby się też napisać, z czego ta osoba utrzymuje się teraz i czy ma jakiś majątek. Czy te 85 tysięcy to kwota główna, czy już razem z odsetkami i kosztami egzekucji?

Dawne długi z działalności zwykle opisuje się normalnie jako zobowiązania osoby fizycznej, bo przy jednoosobowej działalności to nadal były Twoje długi, a nie osobnej spółki. W opisie dobrze podać, kiedy firma działała, kiedy została zamknięta i z czego powstały zaległości wobec ZUS, US i hurtowni. Nie trzeba tego ubierać w skomplikowany język, bardziej chodzi o spójne pokazanie historii zadłużenia. Czy były już jakieś egzekucje komornicze albo decyzje z ZUS/urzędu?